leczenie arytmii serca

Leczenie arytmii serca

Zestawy leków, które regulują pracę serca i „pilnują”, by nie traciło rytmu są dobierane indywidualnie. Ale czasem konieczna jest również poważna diagnostyka połączona z leczeniem. Służą do niej zabiegi, których wykonanie wiąże się z pobytem w szpitalu.

Badania inwazyjne – Do takich właśnie należy np. badanie elektrofizjologiczne, które łączy się z wprowadzeniem przez tętnicę lub żyłę specjalnego cewnika do serca. Z kolei, gdy kardiolog podejrzewa, że przyczyną arytmii jest np. choroba niedokrwienna serca, może zlecić koronarografię. Pozwoli ona obejrzeć i ocenić stan naczyń krwionośnych. Jeśli to nie wystarczy, lekarz skieruje na zabieg, usuwający przyczynę arytmii w samym sercu. Może nim być np. ablacja RF, polegająca na wprowadzeniu do serca elektrody, która niweluje to, co powoduje elektryczne zaburzenia w sterowaniu rytmem. Czasem konieczne jest wszczepienie rozrusznika, który będzie dbał o miarowe bicie serca.

Podjęcie leczenie i jego intensywność zależy od typu zaburzenia rytmu serca jak i od jego objawów i potencjalnych konsekwencji. Lekarz ma za zadanie stwierdzić czy arytmia serca jest łagodna, potencjalnie złośliwa czy złośliwa.

Arytmia serca najlepiej poddaje się leczeniu, jeśli u jej podłoża leży usuwalna przyczyna (leczenie zabiegowe choroby niedokrwiennej serca czy choroby zastawek, leczenie nadciśnienia tętniczego, zaburzeń hormonalnych i innych). Bardzo ważna jest zmiana stylu życia! Należy prawidłowo się odżywiać, o ile to możliwe utrzymywać wagę ciała w prawidłowych granicach. Bezwzględnie należy zaprzestać palenia papierosów czy fajki. Dotyczy to również członków rodziny! Należy leczyć współistniejące choroby takie jak: cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, podwyższony cholesterol i inne. Pod kontrolą lekarza należy dostosować rodzaj i intensywność wysiłku fizycznego.

Niektóre rodzaje arytmii zdarzają się u zdrowych osób np. bradykardia, krótkie epizody migotania przedsionków, albo dodatkowe pobudzenia komorowe lub przedsionkowe. Jeśli pojawiają się sporadycznie, najczęściej nie podlegają leczeniu a jedynie dalszej obserwacji. Niektóre arytmie leczy się farmakologicznie,inne podlegają leczeniu zabiegowemu.
Udokumentowane objawowe tachyarytmie często poddaje się ablacji np. migotanie lub trzepotanie przedsionków (AF / AFl), częstoskurcz komorowy (VT), częstoskurcz węzłowy (AVNRT) lub inne arytmie związane z dodatkowymi drogami przewodzenia.
Wolne arytmie (bradyarytmie) jeśli dają wyraźne objawy kliniczne, leczy się przez wszczepienie rozrusznika serca. Z kolei pacjenci z szybkimi arytmiami (tachyarytmie), u których występuje ryzyko nagłego zatrzymania krążenia, zabezpieczani są poprzez wszczepienie kardiowertera-defibrylatora (ICD).

Za każdym razem najistotniejsze jest rozpoznanie arytmii oraz częstotliwości jej występowania. Pozwala to na dobranie najkorzystniejszej dla pacjenta terapii lub dalszej obserwacji bez konieczności leczenia.

Należy podkreślić, że nie wszystkie zaburzenia rytmu wymagają intensywnej terapii. Czasami wystarczy uzupełnienie elektrolitów, ustąpienie stanu wywołującego arytmię jak np. gorączka czy podwyższone ciśnienie lub nadużycie alkoholu. Kiedy indziej konieczne jest nie tylko podanie leków ale intensywne leczenie choroby serca, która wywołała arytmię. Oczywiście zawsze pierwszym krokiem do właściwej terapii jest dokładne rozeznanie charakteru i pochodzenia zaburzeń rytmu

Zalecenia ogólne
Diagnostyka i początkowe leczenie powinny być przeprowadzone w warunkach szpitalnych. Aktywność fizyczna nie musi być ograniczana przy niegroźnych arytmiach, czasem jednak arytmia może być wywołana wysiłkiem fizycznym i być na tyle groźna dla życia, że konieczne jest ograniczenie aktywności. W przypadku występowania zawrotów głowy i omdleń, przeciwwskazana jest praca na wysokości oraz kierowanie pojazdami i maszynami (dźwigi, prasy).
Z diety powinny zostać wyeliminowane substancje zawierające kofeinę i alkohol.

Leczenie farmakologiczne
Istnieje wiele różnych grup leków antyarytmicznych. Stosuje się je w zależności od rodzaju arytmii i jej nasilenia. Czasem nie wystarcza stosowanie jednego leku w celu opanowania arytmii. Wtedy zwykle kojarzy się ze sobą leki z kilku grup. Oprócz leków stosuje się różne preparaty uzupełniające stwierdzane niedobory potasu lub magnezu.
W przypadku migotania przedsionków konieczne jest okresowe lub stałe stosowanie leków ograniczających krzepliwość krwi (tzw. antykoagulantów).

Leczenie operacyjne

W przypadku nawracających groźnych dla życia arytmii, może okazać się konieczne wszczepienie na stałe specjalnych urządzeń mających za zadanie szybkie umiarowienie rytmu serca. Są to tzw. kardiowertery-defibrylatory. W przebiegu niektórych arytmii lub z powodu konieczności stosowania dużych dawek leków antyarytmicznych może okazać się konieczne wszczepienie stymulatora serca w celu zapewnienia odpowiedniej częstości akcji serca.
W przypadku niektórych arytmii (przy pomocy badania elektrofizjologicznego połączonego z cewnikowaniem serca) możliwe jest odnalezienie obszaru w mięśniu serca, w którym dochodzi do powstania arytmii. Umożliwia to jego całkowite zniszczenie i wyleczenie pacjenta.

Leave a Reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *